Kabeljauw Keilen

school van soort van vis (2013)

Hier in het noorden is het mooi en stil. Ondernemingstechnisch gezien te stil. Gemoedstechnisch gezien: heerlijk. Maar er moet geld verdiend worden; hoezeer dit aardse slijk ook slijk is! Mijn Noorse avontuur kan niet zonder. En daarom moet er extra gewerkt worden. En dat doe ik dan ook en wel in de visserij. Dat wil zeggen…. Daar waar de vis aan land komt: de visafslag. Dat doen ze niet vrijwillig.  Ik daarentegen, ondanks het heilige “geld moeten verdienen”, wel vrijwillig. En de vissen….tja… die trekken daarmee aan het kortste eind. Eenmaal gestrikt in de netten of aan de lijnen gehaakt is er voor hen geen weg terug. Daar wacht hen een lot  dat varieert van invriezen of droogvriezen.

In het laatste geval gaan ze nog even als soort van vis, nl stokvis, verder tot ze verder verwerkt en opgepeuzeld worden hier in Norge of elders. Ingevroren idem dito maar dan heten ze ineens filet. In die keten van zee tot buik ben ik nu tijdelijk een schakel. Ik wroet namelijk in de buiken van die vissen. Veel vissen dus veel buiken. De ingewanden moeten er uit en bij de kabeljauw ook de enorme lever en de eitjes. Met het zweet in mijn oksels en de visspetters letterlijk tot in mijn oren werk ik daar mijn “guts” uit (geheel solidair met de vissen). Na het zorgvuldig leeghalen van de vissenbuiken moeten de vissen gesorteerd worden.


vis van het merk Kabeljauw (2014)

Verschillende bakken voor verschillende vissenmerken. Bak voor Schelvis, vinden ze vooral lekker in Engeland met krant en chips, bak voor Koolvis, waar kapitein Iglo vooral gek op is, en een bak voor Kabeljauw die ze overal lusten, gedroogd of gefileerd. Welnu, dat sorteren vergt een bepaalde logistiek. De bakken staan rondom gesitueerd maar slechts 1 op armlengte afstand. In casu is dat de Schelvis. Daar is ook het meeste van tot nu toe. Maar voor de Koolvis en de Kabeljauw is mijn arm te kort….. die staan achter de bak met “ingewandsels” (een smeuïg moeras van eh…..darmen enzo). Dat wil zeggen op ongeveer 1,5 tot 2 m respectievelijk 3,5 m. En dan, dan komt het er op aan. Kleine vis is geen probleem. Die werp je met groot gemak met twee vieze vingers in de neus zo in hun bak. Maar er zitten nogal wat grote jongens tussen. Daarbij volstaat het niet om maar 1 hand te gebruiken maar moet, de neus ten spijt,  met beide handen worden gewerkt en moet zelfs het hele lijf helpen met werpen. Stel je een Kabeljauw voor van 1.30 m…of zelfs een Leng van 1,5 meter. Keil die, onder het toeziend oog van een Norse Noorse voorman, maar eens in de juiste bak!

Kortom…..ik heb het zwaar, heel zwaar…..maar ook dit is genieten van het leven in Noorwegen!